شعری از قیصر برای روزهایی که ما.....
وناگهان... چه زود دیر می شود!
حرفهای ما هنوز ناتمام
تا نگاه می کنی وقت رفتن است
باز هم همان حکایت همیشگی
پیش از آنکه با خبر شوی
لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود
آی
....
ای دریغ و حسرت همیشگی!
ناگهان چقدر زود ، دیر می شود.
+ نوشته شده در 2011/7/7 ساعت 22:50 توسط حسین فروزان
از بافران می نویسیم و نوشتن از دیارمان تنها دلخوشیمان است برای فرار از روزمرگی های زندگی.