سلام خدمت تمامی یاران
سلام خدمت تمام خوانندگان و مش غلام و آبدارخانه اش
سلام خدمت خالو شله پز و دم و دستگاه مورکو پزیش
سلام بر رمضان و صدها سلام بر ماه عسل روستایم
سلام بر همه آنانی که در این حدود چهل روز به من و غضنفر گلم ابراز لطف کرده اند و ابراز محبت .
سلام بر خانه پدری و کوچه خاطره و صدها سلام و صلوات بر عزیزانی که در آرامستان پاکی های خانه پدری آرمیده اند .
سلام بر نماز گزاران مسجد آدینه و روزه داران رمضان آن
و سلام بر تمام نویسندگان وبلاگ جامعه مجازی بافرانیان
در آخرین نوشته ام حدود چهل روز پیش نوشتم که دل از خلیج خواهم کند و دل در گرو مکانی دیگر خواهم گذاشت .
گفته بودم که دیگر در تبعید ابدی نخواهم ماند و نخواهم گذاشت که سرنوشت اینگونه برایم رقم زند.
گفته بودم که می روم تا بساط آوارگیم را جای دیگری بگسترانم .
ودل زندانیم را به زندانی نو عادت دهم .
و روح تبعیدیم را در تبعید گاه دیگری سرگرم کنم
در هر حال حکم عزیزان بعد از حکم خدا عزیزترین احکام است و از همه آنانی که سی و سه سال در ربذه زندگیم مرا یارا بودند التماس دعا دارم و طلب بخشایش .
آری دل کندم .راستش را بخواهید با اکراه نبود.خود خواستم تا دیگر نمانم
ماندن اگر خوب بود سی وسه سال کافی بود .
آمدم تا همه جیز را از نو شروع کنم
بهار را .تابستان و پاییز و زمستان را .برف را .باران را از نو ببینم
چشم هایم را شستم .خواستم جور دیگری ببینم .شاید سرنوشت برایم اینگونه مقدر کرد که شاید تولدی دیگر داشته باشم .
شاید دست تقدیر مرا به ربذه ای دیگر کشاند .نمی دانم در هر حال با خلیج و گرما و شرجی آن خداحافظی کردم .
و چه آسان دل کندم .با کوله باری اندک و دردی سی ساله
آمدم که آمده باشم .و برای این بود که حدود چهل روزی از شما خوبان به دور بودم .
برای داشتن سر پناهی که از آفتاب تابستان محفوظم کند و شب هنگام زمینی برای آرمیدن .زمان برد و هنوز نیز خواهد برد .
آمدم و در این بیکران سکنی گزیدم .امکانات اولیه یا نبود و یا فرصتش فراهم نشد .
برای ننوشتنم مطالبی دوستان داشتند .ضمن تشکر از همه خوبان باید عرض کنم که بنده همچنان اگر چه در دورها هستم همچنان و بیشتر از پیش به خانه پدری عشق می ورزم و اگر قلمم یاری کند و زمان بگذارد و فکر نان و پنیر .باز هم در حد توان خویش خواهم نوشت .
اما در حال حاضر هنوز امکانات کامل آن مهیا نیست .در اولین فرصتی که خسته از بار زندگی و روز مرگی کنار سایه درختی و لب جوی آبی مهیا شد مطمئن باشید باز هم در خدمت همه شما خوبان خواهم بود .
ماه عسلتان شیرین باد و در صف نماز جماعت مسجد آدینه یادی نیز از فرزند کوچه خاطره بنمایید .
التماس دعای فراوان
از بافران می نویسیم و نوشتن از دیارمان تنها دلخوشیمان است برای فرار از روزمرگی های زندگی.