خدايا! در برابر آن چه انسان مانده را به تباهي مي کشد،
مرا با «نداشتن» و «نخواستن» رويين تن کن.
همه بدبختي هاي انسان بابت همين دو چيز است:
چون، «داشتن» انسان را محافظه کار و ترسو مي کند،
و «خواستن»، آدم را بزدل و چاپلوس!