سپاس
بارها گفته ام و می گویم که من نه شاعرم و نه نویسنده .و رشته تحصیلی من نیز سوای این مسایل است . من مرثیه خوان دل دیوانه خودم هستم .می نویسم برای تسکین دل دیوانه خودم .برای باید ونبایدهای خودم .و در این نگارش نه قواعد دستوری را رعایت می کنم و نه ویرایش و نه ویراستاری را استخدام می کنم تا جملاتم را اینور وآنور کند ودستور زبان و فاعل وفعل را درست در جای خود قرار دهد .چکیده ای از تراوش فکری مردی از سرزمین تف .از کویر زیبا .از سرزمین خواستن و سرودن .از کویر بی انتها .
واگر گاهی مورد لطف دوستان قرار می گیرم .نه از جذابیت نوشته های من است که از لطف زیاد دوستانی است که با من شاید هم عقیده باشند .هم فکر باشند و هم رای .و خدا ی را از این بابت نیز شاکرم که مورد عنایت دوستان قرار می گیرم .که در روزگار غربت و دوری .وبه لطف (بلاگ فا)و اینترنت دوستان جدیدی یافته ام که مرهون عنایات آنانم .
آری می نویسم .می نگارم .می سرایم .خودمانی .برای دوستان خودمانی .برای بچه های زجر کشیده کویر .برای آنان که دوستشان میدارم .وباز برای آنان که دوستشان میدارم .
از بافران می نویسیم و نوشتن از دیارمان تنها دلخوشیمان است برای فرار از روزمرگی های زندگی.