ویرانه ای که هنوز سربلند ایستاده است.

اگر بخواهید به کسی آدرس بافرون را بدهید اولین نشانه ای که برای رسیدن به بافران به او پیشنهاد می کنید چیست؟

به احتمال زیاد شما هم قلعه رستم را به عنوان نشانه بافران پیشنهاد خواهید کرد.

این قلعه که سالیان درازی است همچنان پابرجا ایستاده و خاطرات زیادی را از دلاوری های مردمان این خطه از ایران در دل خود دارد رو به ویرانی نهاده و به حدی وضعیت آن بغرنج شده که به مردم درباره فروریختن ناگهانی آن اخطار می شود.

قدری به عقب برگردیم...

می گویند روزگاری این دژ محل پایداری دلاورمردان بافران در برابر هجوم افغانها بوده است.

می گویند روزگاری آن قدر انسان بی گناه در این قلعه سر بریده شده که مسبب نامیده شدن صدها متر پایین تر از آن به نام "جلوخون" شده است.

....

و اکنون که پس از گذر از آن سالها این کهنه قلعه می تواند سمبلی برای بافران و بافرانیان و نیز منبعی برای جذب گردشگران به بافران شود شاهد ویرانی پایه های آن و محیای ویران شدن کلی آن هستیم.

اگر به ضلع شرقی قلعه نگاهی بیندازیم کاملا مشهود خواهد بود که تقریبا زیر بنا کاملا خالی شده و چیزی به فروریختن پایه ها نمانده است.

اگر به ضلع جنوبی بنگریم اتاقکهای قدیمی را مشاهده خواهیم کرد که هر یک  به سهم خود به سست شدن بیشتر بنا کمک می کنند.

از همه اینها که بگذریم معضل جدید آن منطقه را نمی توان نادیده گرفت...

ورود حجم عظیمی از آبهای زیرزمینی با دبی بیش از 65 لیتر بر دقیقه ( یا ثانیه(!) درست نمی دونم) به سفره های زیرزمینی منطقه که موجب فوران آب از محوطه پارکی شده است و مردم را به فرار از خانه هایشان واداشته است (و در مطالب قبلی هم درباره آن صحبت شد) موجب شده تا هر آن احتمال حرکت  کوه پاره های رس و فرو ریختن یکباره قلعه وجود داشته باشد.

فکر می کنم آنقدر نوشته ام که همه ما بر اسفناکی و دهشتناکی اوضاع متفق القولیم... اما به همه این مسایل، بی توجهی مسئولان را هم بیافزایید تا بتوان با احتمالی قریب به یقین گفت عید سال آینده جای قلعه رستم را تلی از خاک گرفته است.

بیش از این حوصله نوشتن درباره این مسایل ناگوار را ندارم. فقط از مسئولین امر تقاضامندم هرچه زودتر فکری به حال این بنای رو به ویران نموده و به تخلیه سفره های زیرزمینی بپردازند.